سلام!

مقاله ای که گذاشتم براتون در رابطه با استاد کنجی تومیکی هست که توی سایت شودوکان لندن گذاشته بود و ترجمش هم از خودمه!

امیدوارم که خوشتون بیاد!

استاد کنجی تومیکی

در پاییز سال 1926 کنجی تومیکی توسط دوستش هیده تارو نیشیمورا (Hidetaro nishimura) در شهر توکیو با موریهی اوشیبا آشنا شد.

تومیکی ناگهان تحت تاثیر تکنیک های آیکیدوی اوشیبا قرار گرفت و شیفته آن ها شد، تکنیک هایی که با تکنیک های جودو متفاوت بود] کنجی تومیکی شاگرد ارشد جیگارو کانو بنیانگذار جودو بود[  ولی تاثیری عمیق بر تومیکی گذاشته بود.

پس بعد از آن هر روز با بردار کوچکترش - کنسابورو (kensaburo)-  به دوجوی اوشیبا در گوتاندا (gotanda)  رفت و به آموختن فنون اوشیبا مشغول شد.

در تابستان سال 1927 تومیکی به آیابه (Ayabe) رفت، زیرا اوشیبا به آنجا نقل مکان کرده بود. تومیکی در آنجا به مدت یک ماه با اوشیبا تمرین کرد. در این زمان اوشیبا با وی در رابطه با استادش سوکاکو تاکدا (Sokaku Takeda) موسس "دایتو ریو آیکی جوتسو" صحبت کرد. تومیکی که یک هنر جوی تحصیل کرده بود، شروع به مطالعه کتاب مذهبی اموتو (Omoto) کرد. ( اعتقاد اوشیبا در آن زمان). پس از بازگشت به توکیو، تومیکی توانست با افتخار جای اوچیرو اینو (Yoichiro Inoue) دستیار تمرین (uke) را بگیرد.

بعد از مدتی تومیکی معلم یک دبیرستان در شهر زادگاهش شد و تمرین آیکیدو را گهگاهی در طول تعطیلات انجام می داد. در سال 1934 او از شغلش کناره گرفت و به توکیو بازگشت، جایی که در آنجا خانه ای به فاصله یک دقیقه از دوجوی اوشیبا  ( کوبوکان  kobukan) گرفته بود و در آنجا با جدیت به فرا گرفتن آیکیدو ادامه داد.

در همان سال او یکی از صاحب منصبان ارتش ژاپن شد و با اجازه اوشیبا به عنوان آموزگار سبک آیکی جوتسوی وی به مانچوکو(Manchukuo) رفت. تکنیک های وی مشتاقانه توسط رییس صاحب منصبان، هیدکی توجو (Hideki tojo) مورد تمجید قرار گرفت.

در ماه مارچ سال 1937 به مدرس موسسه ی دایدو (Daido) که در مانچوکو تاسیس شده بود، منصوب شد. تقریبا یک سال بعد یعنی در بهار سال 1938 به دانشگاه تازه تاسیس کنکوکو(Kenkoku) منتقل شد و به عنوان مدرس درس جدیدی در آیکی بودو (این نام در آن موقع توسط اوشیبا روی آیکی جوتسو گذاشته شده بود) منصوب شد.

در این دوره تومیکی پیشرفت زیادی در تحقیقاتش به دست آورد و کتاب ها و مقالات گوناگونی مانند کتاب "آینده ی راه نرمی و طریقت آی کی (The future of judo and aikibudo)" را نوشت.

کتاب فوق که در سال 1937 نوشته شده بود اهمیت راه نرمی و طریقت هنر رزمی آیکی بودو را شرح می داد. او با نوشتن کتاب این کتاب توانست شناخت و حمایت بسیاری از رزمی کاران مانند جیرو نانگو(Jiro Nango) دومین رییس کودوکان(Kodokan) را به دست آورد.

با تلاش های شاگرد مورد علاقه اوشیبا- پروفسور کنجی تومیکی- آیکی بودوی اوشیبا به یک طریقت رزمی قابل آموزش به همگان تبدیل شد.

بین سال های 1940 و 1942 اوشیبا از مانچوکو دیدن کرد و از نمایش آیکی بودو در آنجا لذت زیادی برد. در سال 1940 اوشیبا سیستم طبقه بندی کمربندی آیکی بودو را بنا نهاد و تومیکی را به عنوان اولین دان 8 خود انتخاب کرد.

ترجمه: شهریار فتحی نژاد

سال نو مبارک!
 برای همه سال خوب و سرشار از موفقیت رو آرزو می کنم!

به عنوان عیدی هم که شده به زودی یه پست جدید می دم.

شاد باشید!
 فعلا...

اصول آی کی دو

قسمت دوم:

5- حرکت با دست و پای موافق ( same hand and same foot ) : برای حفظ تعادل و استفاده از نیروی مرکز ثقل باید همیشه دست راست با پای راست یا دست چپ و پای چپ را هماهنگ با هم حرکت داد.

6- دست های صاف: در هنگام اجرای تکنیک ها آرنج را خم نکنید، اجرای تکنیک با دستان قدرتمند میسر است و دستی می تواند اعمال قدرت کند که دست ها صاف و بدون خمی آرنج باشد.

7- شکست تعادل( breaking balance ) : همیشه سعی کنید قبل از اجرای تکنیک تعادل حریف را به هم بزنید.

8- هماهنگی ( harmonizing) : همیشه سرعت خود را با سرعت حریف تنظیم کنید و در جهت نیرو حرکت کنید.

 خب اینم از اصول آی کی دو...

فعلا...

سلام

تو این پست قسمت اول اصول آیکیدو که برای اجرای تکنیک ها رعایتشون ضروریه رو بهتون معرفی می کنم:

1-  رعایت فاصله ما ای  ( MAAI ): رعایت فاصله بین حمله کننده ( اوکه  UKE ) و دفاع کننده ( توری  TORI ) که توری ماای  ( TORI – MAAI ) گفته می شه. این فاصله به بلندی دو دست از کتف تا نوک انگشتاس.

2-  چشم دوختن به حریف: همیشه باید به چشمان حریف نگاه کرد. حفظ این تمرکز در طول اجرای کاتا یا تکنیک لازم و ضروریه.

3-  خروج از خط حمله: وقتی به ما حمله می شه، با بر داشتن یک قدم از خط حمله خارج می شیم و باید تعدلمون رو همیشه حفظ کنیم.

4-  تحرک:  برای تحرک صحیح، راحت و نرم تر بهتره وزن بدن رو ، روی نوک انگشتای پا باشه، و زانو ها به مقداری کم (7درجه تقریبا) خم بشن.

قسمت دوم رو هم سعی می کنم زود بفرستم.

فعلا...

ببخشید که مدت زیادیه به بلاگ نرسیدم

این پست رو هم در جواب سوال آقا مجید می دم!

اگر بخواهید در کلاس های استاد امیری پناه شرکت کنید باید برید باشگاه تختی که فکر کنم 30متری سینما سعدی باشه!

البته استاد هاشم پناهی نژاد هم در باشگاه فجر آموزش می دن و من زیر نظر ایشون کار می کنم!

به خاطر تاخیر معذرت می خوام!

بدون مقدمه می رم سر اصل مطلب

استاد علی امیری پناه در سال 1334 در شیراز متولد شدند و پس از کسب دیپلم در رشته ریاضی برای ادامه تحصیل راهی آمریکا شدند. و در رشته های مهندسی صنایع و تکنولوژی از دانشگاه lansgton و مهندسی برق و الکترونیک از دانشگاه Oklahoma  مدرک کارشناسی دریافت کردند. ایشان پس از 7سال فعالیت در کالج های آمریکا(4سال تدریس و 3سال مدیریت) به بخش صنعت روی آورد و به مدت 6سال برای شرکت های texas instrument و Seagate مشغول به فعالیت شدند.

استاد علی امیری پناه در آمریکا به آموختن اسکوواش و کاراته آمریکایی زیر نظر قهرمان سابق جهان جیم بیوتین مشغول بود. وی پس از چند سال آموزش توانست در مسابقات سراسری ایالات متحده توانست مقام سوم را در رشته سلاح سرد نان چی کو به دست آورد.  وی در مسابقات ایالتی نیز مقام های بسیاری در رشته های کاتا و سلاح سرد به دست آورد و حتی در رشته اسکوواش نیز به مقام قهرانی دست یافت.

استاد امیری پناه در سال 1992 هنر رزمی آیکیدو رو زیر نظر استاد راسل وادل در تگزاس شروع کرد ودر سال 1994 به عضویت سازمان جیوشین کای آمریکا به سرپرستی استاد چاک کلارک درآمد.

استاد امیری پناه در سال 96 و کسب دان 2 در سبک جیوشین کای آیکی بودو (تومیکی ریو) به شیراز بازگشت و از آن زمان به آموختن و آموزش آیکیدو در شیراز مشغول است. وی اکنون دارای دان 4 می باشد که در سال 2002 از سازمان جیوشین کای دریافت کرده و نماینده و مسئول سبک جیوشین کای آیکی بودو (تومیکی ریو) در ایران و رییس هیات آی کی دو استان فارس می باشند.

"آی کی دو گذشته از یک هنر رزمی دفاعی بسیار پیشرفته، یک راه و روش برای برگشت به خویشتنِ خویش است. یک آی کی دو کا می آموزد که همیشه مهربانی، گذشت و محبت را پیشه کند و هیچگاه درصدد آزار رساندن به دیگران نباشد. فلسفه آی کی دو نوع دوستی، هماهنگی با جهان هستی و صلح جهانی است. امیدوارم همی انسان ها و آی کی دو کاران این را سر لوحه زندگی قرار دهند."

 امیدوارم خوشتون اومده باشه...

فعلا...

سلام

این دو تا تاریخچه که گذاشته بودم خیلی طولانی و خسته کننده بودن به خاطر همین یه تاریخچه و توضیح مختصر

 می نویسم!!

خیلی سال پیش توی ژاپن یه رزمی کار به اسم موریهی اوشیبا زندگی می کرده که خیلی از فنون رزمی زمان خودش رو بلد بوده.

یه روز آفای اوشیبا تصمیم می گیره با ورزش های رزمی که یاد کرفته یه رشته رزمی خودش درست کنه. و از اونجا که روحانی  و صلح طلب بوده یک هنر رزمی نرم که کاملا جنبه دفاعی داره و حمله نداره رو طراحی می کنه  و اسم اونو می ذاره آیکیدو یعنی روش هماهنگی جسم و روح با طبیعت.

استاد موریهی اوشیبا بهترین تکنیک هایی رو که بلد بود جمع کرد و دانش دای توریو(استفاده از شمشیر بزرگ) و آی کی جوتسو رو با اونا ترکیب کرد.

استاد اوشیبا اصل عدم مقاومت و روش عدم خشونت رو در دفاع شخصی پایه گذاری کرد.

 از سبک های مهم آیکیدو می شه سبک های زیر رو نام برد

1- آکی کای (سبک استاد اوشیبا)

2- یوشین کان

3- تومیکی ریو (جیوشین کای آیکی بودو)

4- شین شین توی ستو

سبکی که خود من کار می کنم شماره 3 یعنی تومیکی ریو هست که استاد علی امیری پناه مسئول این سبک هستن!

تومیکی ریو توسط یکی از شاگردان سر شناس استاد اوشیبا به نام کنجی تومیکی ابدا شده. استاد تومیکی دان 8 جودو و دان 8 آیکیدو داره.

خوب فکر کنم کافی بود!!

پست بعدی درباره ی استاد علی امیری پناه  یه توضیح کوچیک می دم!

فعلا...

"بنیان گذار آیکیدو سعی کرد مبارزه و جنگ را از بین ببرد و در عوض صلح و مهربانی را جایگزین کند"